Hugo en Rosa, Hugo och Rosa

25 12 2008

Op 24 december, kerstavond van 2008 werd een dijk van een documentaire (2003) uitgezonden op Canvas.  Het gaat over een bejaarde Hugo en zijn zus Rosa, die de laatste 10 jaar van hun leven worden gevolgd.   Anno 2000  leven ze beiden nog op het Zweedse platteland, verstoken van electriciteit en eigenlijk van alles wat is ontstaan in de naoorlogse periode.  Ze zijn gelukkig samen, en mijmeren over vroeger.  Ze zijn bij de honderd en genieten van elke dag.  Totdaar het lieflijke van het verhaal.

Je voelt het aankomen: het mooie liedje kan niet blijven duren.  Hugo moet naar het ziekenhuis en Rosa kan niet alleen achterblijven.  Ze moet naar een rusthuis.  Er ontwikkelt zich een verhaal die elk van onze ouders zou meemaken:  zo oud worden en helemaal op het einde van hun leven nog volledig ondersteboven worden geschud, vooral psychologisch.  De zin ‘Ik wil naar huis’, klinkt ons zeer bekend in de oren.

Op het einde zit de 100 jarige Hugo bij zijn dode zus. Hij zingt een beetje.  Ze wordt afgelegd.  Hij staat even recht als ze de kamer wordt uitgedragen: hij ziet zijn zus na bijna 100 jaar samen geleefd te hebben nooit meer terug.  Zeer sterk in beeld gebracht!  De off-screen stem die dan volgt maakt de documentaire heel bijzonder, waarna je je realiseert hoe speciaal de mens eigenlijk is. 

Gelukkig kan je de superdocumentaire Hugo en Rosa nog herbekijken.  Doen!  Deze documentaire won de prijs Prix Europa 2003.